موانع همگرایی ایران و ترکیه در منطقه آسیای مرکزی و قفقاز
نویسندگان
1 استادیار و مدیر گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران
2 کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی چالوس
doi
10.22059/jcep.2012.25029چکیده
از مهمترین تحولات ژئوپلیتیکی در دهههای آخر قرن گذشته فروپاشی اتحاد شوروی بود که از پیامدهای آن دگرگونی روابط قدرت و موازنه نیروها در سطوح منطقهای و فعالشدن قدرتهای فرامنطقهای و بهخصوص منطقهای جهت حضور و نفوذ در حوزه جنوبی اتحاد شوروی است که پیش از این بهعلت حضور اتحاد شوروی قادر به ایفای نقش اساسی نبودند. در این بازی بزرگ رقابت اصلی بین ایران و ترکیه دو قدرت منطقهای هم جوار با آسیای مرکزی و قفقاز است که از نظر موقعیت جغرافیایی، تاریخی و تمدنی دارای سابقه طولانی هستند. بررسی دادههای موجود در این نوشتار نشان دهنده آن است که این دو کشور با وجود اشتراکهای موجود با موانعی بر سر راه همگرایی خود در آسیای مرکزی روبرو هستند که آنها بیشتر در حوزههای رقابت ایدئولوژیکی و تقابل نقشهای منطقهای(ژئوپلیتیک) و رقابت اقتصادی است که مورد بررسی قرار میگیرد. کلید واژهها آسیای مرکزی، همگرایی، همکاری، سیاست خارجی، ایران، ترکیه