اولویت در اجارۀ عرصه بر مبنای حق مالکیت بر اعیان
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه بینالمللی امامرضا علیهالسلام
doi
10.22059/jjfil.2023.349940.669439چکیده
در قراردادهایی که موجر، حق احداث اعیان را به مستأجر اعطاء میکند، مادۀ 504 قانون مدنی پس از انقضای مدت اجاره، به پیروی از یکی از دو دیدگاه عمدۀ فقهی، حق ابقای اعیان را پیشبینی نموده است. اما این پرسش را بیپاسخ گذاشته که آیا مستأجر، اولویت در استیجار مجدد عرصه را به واسطۀ داشتن حق مالکیت اعیان، دارا خواهد شد یا خیر. دکترین فقهی و حقوقی نیز به بررسی حق ابقای اعیان بسنده کرده و اساساً پرسش یادشده را مطرح نساختهاند. با این همه، میتوان اولویت مستأجر در استیجار مجدد عرصه را به عنوان شرط بنایی یا شرط ضمنی عرفی در نظر گرفت. چنانکه، رویۀ قضایی و اداری به شناسایی این حق تمایل جدی دارد. وانگهی، اولویت در استیجار ناشی از مالکیت اعیان، پیشینۀ فقهی و قانونی نیز دارد.
