جایگاه تقیه در روابط خارجی دولت اسلامی با تأکید بر آراء حضرت آیتالله خامنهای
نویسندگان
1 استادیارعضو هیات علمی گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه پیام نور ایران(نویسنده مسئول)
2 استادیار عضو هیات علمی گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر این است تا نقش و جایگاه تقیه را در روابط خارجی دولت اسلامی با سایر دولتها با بررسی آراء و دیدگاههای آیتالله خامنهای به بحث بگذارد. در همین راستا، پرسش این است که بر مبنای دیدگاههای فقهی-سیاسی آیتالله خامنهای، تقیه چه نقشی در تنظیم روابط خارجی دولت اسلامی با سایر کشورها بر عهده دارد؟ فرضیه این است: تقیه به دلیل پنهان کردن ابزارهای دولت اسلامی، مصون ماندن از تحرکات دشمنان و همچنین تجهیز نظام اسلامی به سازوکارهای مبتنی بر تدبیر و دوراندیشی نقش مهمی در عبور از برخی شرایط دشوار تاریخی ایفا خواهد کرد. ضمن اینکه نتایج تحقیق مؤید آن است که تقیه اگرچه از منظر احکام فقهی، نوعی انفعال در شرایط خاص است، اما این انفعال در عرصه سیاست و از جمله روابط خارجی میتواند نوعی استراتژی مبتنی بر صبر، تجهیز منابع و ابزارها و در پیش گرفتن یک برنامه عملیاتی در آینده نیز تلقی شود. بنابراین آثار آن در ایجاد بازدارندگی برای دولت اسلامی، دور ماندن از شرایط هزینهآور و همچنین ایجاد آرامش و فرصتی برای دوراندیشی در دولت اسلامی است. در پژوهش حاضر از روش توصیفی و تحلیلی و ابزار کتابخانهای استفاده شده است.
