ناسیونالیسم و اسلامگرایی در تعاملات فراملی ایران معاصر
نویسندگان
1 استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
ایدئولوژیک مؤثر در تعاملات فراملی ایران طی قرن اخیر چه بودهاند؟ در پاسخ، مقاله دربارة دو مفهوم ناسیونالیسم و اسلامگرایی تمرکز دارد. ناسیونالیسم باستانگرا در دوران پهلوی اول و دوم، ناسیونالیسم لیبرال در دوران نهضت ملی، و ناسیونالیسم مذهبی در دوران جمهوری اسلامی سه چهرة مهم ناسیونالیسم ایرانیاند که هر یک به نحوی در تنظیم مناسبات فراملی ایران نقش داشتهاند. ناسیونالیسم، با وجود جهتگیریهای مختلف، نقش مهمی در بازسازی هویت ملی و تحکیم خودباوری و استقلال کشور داشته است. پس از انقلاب اسلامی، ناسیونالیسم غالباً تحتالشعاع اسلامگرایی قرار داشته و ایدئالیسم اسلامگرا در عرصة مناسبات جهانی کشور ظهور پررنگی یافته است. نکتة کلیدی مورد تأکید رهبران جمهوری اسلامی این بوده که دولت در عرصة سیاست خارجی بایستی روی تکلیف و رسالت اسلامیاش تمرکز کند. به این منظور، جمهوری اسلامی با توجه به نابرابریها و مناسبات سلطة جاری در عرصة بینالملل علناً با وضع موجود سیاست بینالملل مخالفت کرده و خواستار تغییرات به منظور برقراری عدالت بینالمللی شده است