نگرش و میزان ارتکاب دانشآموزان به تقلب و پیشبینیپذیری نگرش دانشآموزان به تقلب بر اساس برنامه درسی اجرا شده
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مطالعات برنامه درسی ـ دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
هدف مطالعه، بررسی نگرش و میزان ارتکاب دانشآموزان به تقلب و نقش مؤلفههای برنامه درسی اجرا شده در آن بود. روش پژوهش، همبستگی و جامعه پژوهش، دانشآموزان دختر دبیرستانی شهرستان مهولات (خراسان رضوی) در سال 1392 بود. نمونه برابر با 153 نفر و شیوه انتخاب تصادفی خوشهای بود. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای محققساخته نگرش به تقلب، محیط آموزشی راف و همکاران (1997) و ارزشیابی ادراک شده الخروصی (2009) بود. پایایی و روایی ابزارها از میزان مطلوبی برای استفاده برخوردار بود. نتایج نشان داد که (9/3) درصد دانشآموزان اصلاً مرتکب تقلب نشده و (9/35) درصد تقلب همیشگی داشتهاند. میان نمره نگرش به تقلب و ارتکاب به آن 88/0 همبستگی و میان ادراک مثبت فراگیران از مؤلفههای تدریس، معلم، فضای یادگیری، خودکارآمدی تحصیلی و ارزشیابی تبحری با نگرش به تقلب همبستگی منفی وجود دارد. نتایج رگرسیون همزمان نشان داد که متغیرهای پیشبین میتوانند بهصورت ترکیبی 86 درصد از تغییرات متغیر نگرش به تقلب را تبیین کنند و دو متغیر ارزشیابی تبحریمحور و عملکردیمحور میتوانند نگرش مثبت به تقلب را پیشبینی کنند. تکوین فنی برنامه درسی و بازنگری در اجرای برنامه درسی از ضرورتهای نظام آموزشی در جهت پرورش صداقت و پرهیز از تقلب دانشآموزان قلمداد شده است.