مطالعۀ درک معنایی روستاییان از مفهوم امنیت غذایی
نویسندگان
1 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
2 استادیار گروه مهندسی آب و مدیریت کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/jrd.2019.74468چکیده
هدف کلی این تحقیق کیفی که به روش پدیدارشناسی انجام شد بررسی تعاریف و راهبردهای بهبود امنیت غذایی در میان خانوارهای روستایی است. برای این منظور جامعه موردِمطالعه را خانوارهای روستایی شهرستان دیواندره که ناامنی غذایی زیادی را تجربه کردند، تشکیل دادند. افراد مطلع ازطریقِ روش گلوله برفی شناسایی شدند. دادههای این تحقیق با روش مصاحبه عمیق و مشاهده مستقیم جمعآوری شد و در کنار این دو روش از تهیۀ عکس و استفاده از اسناد کتابخانهای نیز استفاده شد. دادهها براساس الگوی کلایزی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. بر پایه نتایج، خانوارهای روستایی درک متفاوتی از مفهوم امنیت غذایی داشتند که پس از تلخیص دادهها در 21 کد طبقهبندی شدند. پس از جمعآوری تعاریف و مفاهیم، مقوله راهبردهای حفظ امنیت غذایی توسط خانوارهای روستایی موردِبحث قرار گرفت که درنهایت 29 راهبرد شناسایی شد. بر اساس ماهیت راهبردهای استخراجی چهار خوشه راهبردهای کوتاهمدت (شامل 7 کد)، میانمدت (شامل 9 کد)، بلندمدت (شامل 11 کد) و عدم واکنش (شامل 2 کد) تشکیل شد.