نزاع‌های گفتمانی در ایران پساانقلابی: مطالعۀ موردیِ انتخابات ریاست جمهوری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی واحد بافت ، دانشگاه ازاد اسلامی، بافت، ایران

2 استادیار گروه علوم سیاسی واحد بافت، دانشگاه ازاد اسلامی ،بافت، ایران(نویسنده مسئول)

3 استادیار گروه علوم سیاسی واحد بافت ،دانشگاه ازاد اسلامی ،بافت ،ایران

doi
چکیده

مشروعیت دولت از مسائل مهم و اساسی حکمرانی است. مشروعیت باعث می‌شود نهادهای سیاسی موجود توجیه اخلاقی پیدا کنند چرا که می‌خواهند نشان بدهند معطوف به تامین خیرعمومی‌اند. این مقاله با محور قرار دادن دگرگونی گفتمان­های سیاسی پساانقلابی در پی پاسخ به این پرسش است که گفتمان‌های سیاسی شکل گرفته پس از انقلاب اسلامی ایران چه نقشی در مشروعیت‌بخشی به جمهوری اسلامی داشته‌اند؟ فرضیه مقاله بر آن بوده که نزاع­های گفتمانی انتخابات ریاست جمهوری از گفتمان اصلی انقلاب تغذیه کرده‌اند و به همین دلیل، به‌رغم تقابل­های جناحی، ولی در نهایت درون گفتمان انقلاب قرار داشته‌اند و آن را تقویت کرده‌اند. مقاله با بهره‌گیری از سه‌گانه مشروعیت وبری برای گفتمان‌های موجود پنج‌گانه به یک تحلیل استنباطی برای هر گفتمان دست یافته‌ که هرکدام از آنها بر یکی از سه‌گانه مشروعیت وبری دال‌های خود را مبتنی و متمرکز کرده‌اند. یافته‌های تحقیق نشان داده که هر یک از گفتمان­ها یکی از دال­های گفتمان انقلاب را به دال مرکزی خود بدل کرده، لذا در نهایت نه در تضاد با آن بلکه در راستای تقویت گفتمان انقلاب عمل کرده‌اند. رویکرد مقاله تحلیل گفتمانی و جمع‌آوری اطلاعات کتابخانه‌‌‌‌‌ای است