تأثیر هیجانی موسیقی بر فشارخون و ضربان قلب در افراد مبتلا به فشارخون اساسی بر اساس ابعاد شخصیتی درونگرایی و برونگرایی
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 دانشگاه علوم پزشکی تبریز
4 دانشگاه تبریز
5 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
این تحقیق با هدف بررسی تأثیر هیجانی موسیقی با دو ریتم مختلف بر فشار خون و ضربان قلب بیماران مبتلا به فشار خون بالای اولیه براساس ابعاد شخصیتی درونگرایی و برونگرایی انجام شد.113 نفر از بیماران مرد مبتلا به فشار خون اساسی مراجعهکننده به بیمارستان شهید مدنی شهرستان تبریز، مقیاس تجدیدنظر شده NEO-FFI فرم کوتاه را تکمیل نمودند و پس از احراز نمره مورد قبول در دو گروه درونگرا و برونگرا (هر گروه 30 نفر و مجموعاً 60 نفر) طبقهبندی شدند (دامنه سنی 50-31 و میانگین 42 سال). در مورد گروهها، دو نوع موسیقی با دو ریتم آرام و تند در یک جلسه با فاصله زمانی نیم ساعت بین دو نوع موسیقی، اعمال شد. میزان فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و ضربان قلب آزمودنیها قبل و پس از ارائه موسیقی اندازهگیری و ثبت گردید. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد.نتایج نشان داد که بیماران برونگرا کاهش بیشتری را در فشار خون سیستولیک نسبت به بیماران درونگرا بعد از ارائه موسیقی با ریتم آرام بهدست آوردند و بهعبارتی هنگام ارائه موسیقی با ریتم آرام فشارخون سیستولیک بیماران برونگرا نسبت به میزان آن در مرحله خط پایه کاهش بیشتری داشت. با اینکه موسیقی با ریتم تند بر روی شاخصهای فیزیولوژیکی موثر بود اما باعث بهوجود آمدن تفاوتهای معنیدار در دو گروه نشد. بر اساس نتایج به دست آمده میتوان گفت که بیماران درونگرا عواطف منفی بیشتری نسبت به بیماران برونگرا تجربه میکنند و این عواطف مـنفی باعث بهوجود آمدن تغییر کـمتر در فشارخون این بیماران نسبت به بیماران برونگرا میشود.