بررسی فقهی حقوقی نقش طلاق عاطفی در زوال احصان زوجین

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه یاسوج

2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه یاسوج

3 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه یاسوج

doi
10.22059/jjfil.2022.330602.669225
چکیده

طلاق عاطفی از منظر روانشناسان به جدایی اعلام نشده، گفته می­شود که در نتیجۀ آن با گسست روابط عاطفی زوجین، امکان تمتع جنسی از یکدیگر زائل می­شود. این نوع از طلاق در فقه و حقوق رسمیّت ندارد اما احکام فقهی و حقوقی می­تواند بر آن مترتب شود. از نگاه فقهی در باب زنا با شرایطی به مرد زن­دار، محصن و به زن شوهردار، محصنه گفته می­شود که اشاره به امکان تمتّع جنسی زوجین از یکدیگر در تحقّق احصان دارد. ماده 227 قانون مجازات با مقرّر نمودن این ملاک به مصادیقی در زوال احصان اشاره می­کند که با وجود آن امکان تمتّع میسّر نیست. پژوهش حاضر درصدد تبیین نقش طلاق عاطفی در زوال احصان است. فرض این است که جدایی عاطفی از مصادیق سقوط احصان می­باشد که می­تواند در تعیین حکم، نقش داشته باشد.