بررسی تأثیر رویکرد سنجش برای یادگیری بر عملکرد ریاضی دانشآموزان پسر پایه هشتم ناحیه یک شهر همدان در سال تحصیلی 93-94
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش ریاضی دانشگاه پیام نور مرکز کرمان
2 استادیار گروه ریاضی دانشگاه پیام نور مرکز کرمان
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر رویکرد سنجش برای یادگیری بر عملکرد تحصیلی درس ریاضی دانشآموزان پسر پایۀ هشتم ناحیه یک شهر همدان انجام گرفت. از روش تحقیق نیمه آزمایشی با گروههای آزمایش و گواه در جامعه آماری دانشآموزان پایه هشتم در سال تحصیلی 94-93 استفاده شد. 150 نفر از دانشآموزان با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل دو آزمون معلمساخته و سه آزمون تکوینی بود. در تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون t (تی) تکنمونه ای، t (تی) گروههای مستقل، t (تی) زوجی، تحلیل Anova (آنووا) و کودر-ریچادسون 21 استفاده شد. ضریب پایایی پیشآزمون 88/0 و پسآزمون 85/0 بود. تحلیل سؤال اول پژوهش نشان داد بین میانگین نمرههای دانشآموزان دو گروه در پیشآزمون، تفاوت معنیداری وجود نداشت و میانگین نمرههای هردو گروه بالاتر از سطح متوسط بود. بررسی سؤال دوم نشان داد که بهکارگیری مراحل پنجگانه «رویکرد سنجش برای یادگیری» و بازخوردها بر عملکرد تحصیلی ریاضی دانشآموزان تأثیر مثبت داشت و میانگین نمرههای دانشآموزان گروه آزمایش بالاتر بود. در توصیف سؤال سوم میتوان گفت این رویکرد با شرایط مدرسههای استان سازگاری دارد.