نقش هیجانهای خودآگاه (استعداد شرم و استعداد گناه) و سبکهای اسنادی در پیشبینی نشانههای عمومی روانپزشکی
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه تبریز
3 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف این پژوهش بررسی رابطه هیجانهای خودآگاه (استعداد شرم و استعداد گناه) و سبکهای اسنادی در پیشبینی نشانههای عمومی روانپزشکی بود. این پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود که در راستای هدف مذکور تعداد 165 نفر از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها آزمون عاطفه خودآگاهی (TOSCA)، پرسشنامه سبکهای اسنادی (ASQ) و سیاهه مختصر نشانهها (BSI) بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها تحلیل و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافتهها نشان داد آزمودنیهای مونث بیشتر مستعد احساس شرم و گناه هستند و در موقعیتهای شکست بیشتر از سبکهای اسنادی کلی و پایدار استفاده میکنند. بین استعداد شرم با سبکهای اسنادی افسردهساز رابطه مثبتی وجود دارد. استعداد احساس گناه تنها با سبک اسناد کلی-جزیی رابطه دارد. سبک اسنادی کلی-جزیی، استعداد شرم و سبک اسنادی درونی-بیرونی بهصورت معناداری نشانههای عمومی را پیشبینی میکنند. 20درصد از واریانس نشانههای عمومی روانی بهوسیله این متغیرها تبیین شد. مبتنی بر یافتهها میتوان بیان داشت که استعداد شرم، سبکهای اسنادی کلی و درونی توانایی پیشبینی نشانههای عمومی روانی را دارند.