طهارت شرعی مواد خارجشده از استوما
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، گروه حقوق، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران؛
doi
10.22059/jjfil.2021.320139.669134چکیده
استوما دهانهای برای دفع زوائد از بدن بوده و برای بیمارانی استفاده میشود که به دلیل برخی بیماریها، روده یا مقعدشان از چرخه دفع، خارج شده است. از مهمترین مسائل فقهی در اینمورد، طهارت یا نجاست مواد خارجشده از استوما (استومی، ایلئوستومی یا ...) است؛ باعنایت به مستحدث و مبتلابه بودن این مسأله در جامعه امروز و فقدان تحقیقی مستقل و اجتهادی در اینمورد، ضرورت بحث از آن روشن میشود. نوشتارحاضر، با روش تحلیلیتوصیفی، ضمن تبیین موضوع، باتحلیل مبانی فقهی، دوسوی مسأله را به بحث نشسته و از رهگذر تبیین و تحلیل جوانب مختلف آن، نتیجهگیری کرده، با نقد اصولی استناد به آیات، روایات و دیگر ادله قول به نجاست، تطبیق موضوع با مسأله تعارض اصل و ظاهر، بررسی اصول عملی در مسئله، ازجمله أصالة الطهارة و به اقتضای توقیفی دانستن مفهوم نجاست شرعی، وابسته بودن مفهوم عرفیِ غائط به خروج مواد از موضع معمول و معتاد و تحلیل داوری عرف، قول به طهارت، مدلّل میشود؛ همچنین به استناد قاعده نفی عسر وحرج، به عنوان مستند حکم ظاهری نیز احکام طهارت را بار میکنیم. اگرچه، ترجیح و لزوم رعایت نظافت و بهداشت نیز به حکم شرع و فطرت، روشن است.
