تحلیل استفاده از راویان ضعیف در أسناد کتاب کافی

نویسندگان

1 استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد، ایران، نویسنده مسئول

2 دانشیار گروه حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث قم، قم، ایران

3 دانش‌آموخته دکتری گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد، میبد، ایران

doi
10.22052/hadith.2023.253157.1360
چکیده

حصول اطمینان به صدور روایات از جانب اهل‌بیتk امری بس مهم است. هرگونه خللی در صدور روایت از معصومt ممکن است روایت را از اعتبار ساقط کند. طبق مبانی متأخرانِ سندمحور بیش از نصف روایات کتاب کافی تألیف کلینی دچار ضعف سندی هستند. ولی کلینی که طبق مبنای متقدمان مشی کرده، چنان‌که در مقدمه اذعان دارد، روایات صحیحه را گردآوری کرده است. پژوهش پیش‌ رو به‌دنبال پاسخ به این پرسش است که کلینی با چه معیارهایی به صحت روایت راویان ضعیف حکم کرده است؟ این پژوهش با روش کتابخانه‌ای و شیوۀ توصیفی‌تحلیلی و پژوهشی سامان یافته است. نتیجۀ پژوهش نشانگر آن است که برخی از معیارها و نشانه‌های دال بر صحت روایت راویان ضعیف در کافی بدین قرار است: استفاده از نگاشته‌های اصحاب، استفاده از قراین، شهرت روایت، نقل حدیث در حالت استقامت راویان ضعیف، اعتماد به نگاشته‌های مشهور اصحاب، استفاضۀ اجمالی روایت، تعدد أسناد روایات ضعیف، إنجبار خبر ضعیف با خبر صحیح و استواری متن حدیث.