نظریه دولت در ایران پس از انقلاب: خوانشی جماعت گرایانه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران.
3 دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
موضوع مقاله حاضر، بررسی نظریه دولت در ایران بعد از انقلاب و امکان سنجی تئوریک آن با نظریه «جماعتگرایانه» است. به عبارت دیگر، بررسی جایگاه و نقش دولت در مکتب فکری جماعتگرایی با کاربست آن در ایران پس از انقلاب موضوعی است که این مقاله قصد بررسی آن را دارد. سئوال اصلی این پژوهش این است که دولت جمهوری اسلامی با شاخصههای خاص از جمله نظریه ولایت فقیه، تا چه میزان با تئوری جماعتگرایانه انطباق دارد؟ فرضیه اصلی تحقیق این است که دولت عصر جمهوری اسلامی با تاکید بر شاخصهایی همچون آزادی، عدالت اجتماعی و تلاش برای هدایت انسان ایرانی به سوی خیر، با نظریه مذکور از دولت همخوانی دارد. جماعتگرایان معتقد به اندیشه دولت کمالگرا هستند که متضمن هدایت اخلاقی افراد در چارچوب سنتهای فرهنگی اجتماع خود میباشند. نتایج تحقیق نشان میدهد که دولت در عصر جمهوری اسلامی با شاخصهایی همچون اعتقاد به خاستگاه غیرفردی، فضیلتگرایی و در پیشگرفتن سیاستهای معطوف به خیر عمومی و عدالت اجتماعی در چارچوب تئوری جماعتگرایانه حرکت کرده است. روش تحقیق در این پژوهش کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی است و دادهها به شیوه کتابخانهای و از طریق فیشبرداری از منابع مختلف گردآوری شدهاند.