تحلیلی بر وضعیت عنصر تعامل دانشجو- استاد در نظام آموزش عالی الکترونیکی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی آموزش از دور و عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور

2 استاد دانشگاه پیام نور

3 استادیار دانشگاه پیام نور

4 استادیار دانشگاه پیام نور

doi
چکیده

هدف از اجرای این پژوهش، بررسی وضعیت تعامل دانشجو-استاد در نظام آموزش عالی الکترونیکی ایران است. جامعة آماری پژوهش شامل همة دانشجویان و استادان مراکز آموزش عالی الکترونیکی ایران در سال تحصیلی 94-1393 بوده است. از این تعداد 620 نفر به‌عنوان نمونة آماری تعیین و به روش نمونه‌گیری گلوله برفی انتخاب شدند و داده‌های تحقیق جمع‌آوری شد. روش تحقیق از لحاظ روش جمع‌آوری داده‌ها، پیمایشی و از لحاظ ماهیت، توصیفی از نوع ارزشیابی است. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده شده است. اعتبار پرسشنامه بر اساس آلفای کرونباخ و هم بر اساس ضریب همبستگی درونی با استفاده از نرم‌افزار ایموس و روش مدل‌یابی معادلات ساختاری تأییدی، تأیید شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که وضعیت تعامل دانشجو – استاد در نظام آموزش عالی الکترونیکی ایران به‌طور معنی‌داری نامطلوب است. همچنین نتایج تحلیلی وضعیت این نوع تعامل نشانگر تفاوت معنادار وضعیت تعامل دانشجو– استاد، در زیر گروه‌های مختلف و برحسب متغیرهای دانشگاه و گروه تحصیلی بود، اما برحسب متغیر جنسیت بین زیر گروه‌ها تفاوت معنی‌داری وجود ندارد.