درآمدی بر زبان و ادبیّات فارسی در شبه قارّة هند و پاکستان
نویسندگان
1 استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
به شهادت تاریخ و اسناد فراوان موجود، بیشک کهنترین ارتباط فرهنگی و ادبی جهان بین دو سرزمین ایران و هند است که قدمت آن به چندین هزار سال میرسد. پس از نفوذ و گسترش اسلام به علل گوناگون و دلایل مختلف، ارتباط سیاسی، فرهنگی، علمی، ادبی و هنری و نقل و انتقالهای قابل توجّه، زمینة نفوذ و گسترش زبان و ادبیّات فارسی در شبه قارّه افزایش یافت و سبب گردید حیات فرهنگی، زبانی و ادبی کشور پهناور هند و پاکستان دستخوش تغییر و تحوّل عمیق شود؛ چنانکه گاه قدرت فرهنگ و زبان و ادب فارسی در دورانی از تاریخ پرفراز و نشیب این کشور به اوج و اعتلای خود برسد و زبان فارسی، زبان اهل سیاست، دین، ادب و هنر و به طور کلّی مظاهر مختلف فرهنگی گردد و زمانی به دلایل سیاسی و مسائل دیگر، کمتر جلوه کرده و آثار پدید آمده، محدود و به گونهای کم رنگ تر شود. نویسندة این مقاله سعی دارد تا حدّ لزوم به سیر اجمالی تاریخ زبان و ادبیّات فارسی در برِّ صغیر (هند و پاکستان) بپردازد و فهرستوار به جلوههای فرهنگی، زبانی و ادبی آن اشاره کند.