تحلیل ادراک و تجربه زیسته معلمان ابتدایی از دلایل ناکارآمدی برنامه ارزشیابی توصیفی ـ کیفی: مطالعه به روش پدیدارشناسی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، گروه روشها و برنامههای آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، گروه روشها و برنامههای آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
3 عضو هیأت علمی گروه روشها و برنامههای آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
doi
چکیده
کیفیت نظام ارزشیابی پیشرفت تحصیلی در هر نظام آموزشی را میتوان، زمینهساز بینایی مستمر نظام آموزشی و معادل سامانه پایش سلامتی سازمانی و نظام تهییج پویایی و نشاط دانست. مقاله حاضر میکوشد، ضمن واکاوی در تجربة زیستة معلمان، ادراک آنان راجع به دلایل ناکارآمدی برنامه ارزشیابی توصیفی در مدارس ابتدایی را مورد بازنمایی قرار دهد. مطالعة حاضر مبتنی بر رویکردی کیفی و به روش پدیدارشناسی، با حضور 14 مشارکتکننده از میان معلمان زن و مرد دو شهرستان استان تهران به روش نمونهگیری هدفمند و با انجام مصاحبههای نیمهساختاریافته انجام شد. تحلیل دادهها بر اساس راهبرد هفت مرحلهای کُلایزی صورت پذیرفت.تحلیل عمیق روایتهای معلمان، به شناسایی و دستهبندی سه مضمون اصلی و ده زیر مضمون منتج شد. نتایج نشان داد که معلمان نسبت به اهداف، شیوة اجرا، کارکرد، تجویز و تعمیم این برنامه، نقدها و گلایههای فراوانی دارند که مایلند شنیده شود. تدارک سازوکارهای منسجم و با ضمانت اجرایی بالا و پیگیری، پاسخگویی به نقدها و نگرانیهای آنان در این خصوص و همچنین ارتقای شرایط موجود، میتواند به بهبود کیفیت نظام ارزشیابی در مدارس ابتدایی کمک شایانی کند.
