اجاره انگاری ازدواج موقت و چالشهای فقهی آن
نویسندگان
1 . استادیار گروه فقه و مبانی حقوق و اندیشه امامخمینی (ره)، پژوهشکده امامخمینی (ره) و انقلاب اسلامی
2 استاد گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jjfil.2021.322316.669154چکیده
فقهای امامیه توافق زوجین بر برقراری زوجیت برای مدت محدود را با عنوان ازدواج موقت و یکی از گونههای عقد ازدواج بر شمردهاند که بهواسطه جریان برخی احکام معاوضات، میتوان آن را نوعی قرارداد مبنی بر معاوضه «مهر» در برابر «بهرهوری جنسی» قلمداد کرد. رکن بودن «مهر» و «مدت» در ازدواج موقت، سبب شده تا گروهی از فقهای امامیه آن را از مصادیق «عقد اجاره» برشمارند. اجاره انگاری ازدواج موقت، این قرارداد را با چالشهای مهم فقهی و اخلاقی مواجه کرده است که از جمله میتوان به تنزل جایگاه زن اشاره کرد. یافتههای این پژوهش که با روش تحلیلی و توصیفی و به استناد منابع کتابخانهای انجام شده، نشان میدهد با وجود برخی شباهتهای ظاهری میان ازدواج موقت و اجاره در برخی ارکان و احکام، ماهیت ازدواج موقت، توافق زوجین بر زندگی زناشویی در مدتی خاص است و معاوضهای میان بهرهوری جنسی از زوجه در برابر پراخت مهریه از سوی زوج برای مدت معین انجام نمیشود.