فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مناطق ویژه اقتصادی امروزه به‌عنوان یکی از ابزارهای سیاستی به منظور جذب سرمایه گذاری، پشتیبانی از تولید و توسعه صادرات و واردات در دستور کار دولت‌ها قرار گرفته‌اند. اساساً این مناطق با هدف جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی و تسهیل فرایند انتقال فناوری­های نوظهور و پشتیبانی از فرایند تولید و ارتقای قابلیت صادراتی در کشور ایجاد شده است. این موضوع نیز در باب مناطق ویژه اقتصادی وابسته به سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران ( ایمیدرو) نیز صادق است. در این مقاله تلاش شد تا جریان و روند جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی و داخلی را در این مناطق براساس چارچوب نظری برون­گرایی مورد بررسی قرار گیرد. یافته­های پژوهش حاکی از آن است از منظر جذب سرمایه­گذاری خارجی و داخلی مناطق ویژه اقتصادی فعال در حوزه انرژی چون صنایع فلزی و معدنی خلیج فارس و پارسیان نسبت به دو منطقه کاشان و لامرد موثرتر و موفق عمل کرده­اند. هرچند عللی چون نظام تحریم­ها، بی توجهی به امر تولید، ترجیح خواست بومی نسبت به سنجش­یابی دقیق مکانی و زیرساختی و غفلت از اصلاحات بانکی و بیمه­ای مشوق سرمایه­گذاری از علل عدم موفقیت این مناطق بوده است.