مطالعه تطبیقیِ مبانی نظری ایجاد دین یکطرفه با تأکید بر حقوق ایران و انگلستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حقوق خصوصی، دانشگاه تهران، پردیس بینالمللی کیش، ایران،
2 استاد گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jjfil.2021.317165.669091چکیده
مشروعیت ایجاد دین یکطرفه، مورد اختلاف است. از نظر مخالفان، عدم شناسایی صریح چنین نهادی در قوانین، اعمال ولایت بر متعهدله و صدمه به استقلال قضایی و نقض کرامت وی، مانع پذیرش چنین نهادی است. به عقیده موافقان با استناد به اصول حقوقی و ضرورتهای اجتماعی میتوان حکم به مشروعیت آن داد. اصول و ضرورتهای مورد نظر آنان عبارتند از حاکمیت اراده، اقتضای عدالت، همسویی با واقعیتهای اجتماعی، تبرعی بودن تملیک یکجانبه، مفروض بودن رضای متعهدله، لزوم تسهیل تبرعات و امور احسانی. این مقاله ضمن ترجیح نظر موافقان، مشروعیت تعهدات یکجانبه را موضوعی فراتر از قانون و قضا و مرتبط با فلسفه حقوق میداند. در انگلستان آرای متعددی در تایید مشروعیت این نهاد وجود دارد. در فقه هم مسأله خلافی است. در ایران با وجود آرای مخالف، اغلب قضات حکم به صحت آن دادهاند. مبنای پذیرش در رویه قضایی دو کشور حاکمیت و آزادی اراده و جریان اصل لزوم و صحت در ایقاعات است.