خودمانیسازی بازار؛ تهیدستان و سیاست معاش
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترای جامعهشناسی دانشگاه تهران.
2 استاد جامعهشناسی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrd.2016.61175چکیده
از دهۀ هفتاد با عقبنشینی فزاینده دولت از تأمین معاش تودهها، تهیدستان مجبور بودهاند مایحتاج ضروری زندگیشان را در بازار رها شده خریداری کنند. این مقاله با تمرکز بر سالهای ریاضت اقتصادی در اوایل دهۀ نود خورشیدی میکوشد به این پرسش پاسخ دهد که تهیدستان در واکنش به تهاجم گسترده بازار به کدام سیاست یا استراتژی معیشتی متوسل شدهاند؟ تحقیق بر پایه نظریه «پیشروی آرام» و به روش کیفی (مردمنگاری) انجام شده است. کانون اصلی مطالعه شهرهای سلطان آباد و اکبر آباد و مناطق مجاور آن در حاشیه پایتخت است. داستان زندگی تهیدستان در سالهای اخیر نشان میدهد گروههای حاشیهای شده برای ادامۀ بقا به بازاری منعطفتر و دوستانهتر پناه بردهاند. خودمانیسازی بازار یا همان ترتیبات غیر رسمیِ خرید نسیه شیوهای خاص از تأمین کالاهای مصرفی در بازار است که با موقعیت مادی ناامن و شکنندۀ گروههای فاقد امتیاز شهری سازگاری بیشتری دارد. با وجود این، با شدت گرفتن دستدرازی بازار به زندگی تهیدستان مجموعهای از کشمکشها و مقاومتهای روزمره در مناسبات بازار خودمانی بروز کرد. تصاحب آرام اموال و دارایی دکانها و فروشگاهها اقدام عملگرایانه تهیدستان برای رهایی از تنگناهای معیشتی بود.