عارضهیابی رویکرد میانرشتهای در آموزش عالی کشاورزی: مورد ترویج و آموزش کشاورزی
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده مدیریت کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد ترویج کشاورزی، دانشکده مدیریت کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
چکیده
توسعه برنامههای آموزشی بین رشتهای یکی از راهبردهای تحول در آموزش عالی کشاورزی است. این پژوهش کیفی با هدف عارضهیابی رویکرد بینرشتهای در آموزش عالی کشاورزی برپایه موردکاوی "ترویج و آموزش کشاورزی" به انجام رسید. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از مصاحبه نیمهساختارمند با نمونهای برگزیده (44=n) از بین اعضای هیأت علمی، محققان، کارشناسان و مروجان و مدیران حوزه ترویج و آموزش کشاورزی کشور به دست آمد. با استفاده از فرآیند کدگذاری مرسوم در نظریة بنیانی، متن برگرفته از مصاحبهها تحلیل و یافتههای حاصل از تحلیل در ساختاری ماتریسی، شامل کدهای باز، محوری و انتخابی تدوین شد. بر اساس کدهای طبقهبندی شده موضوعی (شش طبقه)، مسائل و محدودیتهای عمده توسعه رهیافت بینرشتهای در آموزش عالی کشاورزی عبارتند از: مسائل نظری و مفهومی، مسائل آموزشی، مسائل پژوهشی و انتشار یافتههای تحقیقاتی و مسائل توسعه حرفهای در ترویج و آموزش کشاورزی (حوزه بینرشتهای)، مسائل توسعه دانشگاهی (حوزه دانشگاه) و مسائل اجرایی و نهادی (حوزه برون دانشگاهی).
