بررسی و تحلیل حقوق قومیت‌های ایران براساس حقوق اساسی ج.ا. ایران و اسناد بین‌الملل

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق عمومی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

2 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

3 استادیار گروه حقوق عمومی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز ، ایران. (نویسنده مسئول)

4 استادیار حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل حقوق قومیت­های ایران براساس حقوق اساسی و اسناد بین­الملل، این سؤال را طرح می­کند: مزایا و معایب حقوق داخلی و بین­الملل برای بهبود شرایط اقوام در جامعه متکثر ایرانی کدام است؟ فرضیه این است: ابتناء حقوق بین­الملل بر آموزه­های لیبرالی، بی­توجهی به خیر عامه در جوامع متکثر و غلبه نگرش اقلیتی از اقوام از نقاط ضعف آن است و در قوانین داخلی، مصداقی نبودن حقوق اقوام و فقدان راهکارهای عملی به عنوان موانع تحقق حقوق اقوام هستند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که  تلقی اقلیت­گونه از اقوام در نزد اسناد بین­الملل، ابتناء بر آموزه­های حقوق بشری لیبرالی و بی­توجهی به خیر عامه از جمله نقاط ضعف اسناد بین­الملل در ارتباط با حقوق اقوام است. در ایران، اقوام به عنوان اقلیت مطرح نشده­اند و این به معنای برابری آنان با سایر شهروندان است. پذیرش رسوم، آداب، فرهنگ و سنن اقوام نیز مزیتی برای اقوام در جامعه ایرانی است. اما رفع برخی کاستی­ها در حقوق داخلی با در نظر گرفتن آموزش چندفرهنگی از طریق تدریس به زبان مادری، و بهبود شرایط اقتصادی آنان از طریق ایجاد مراکز تجاری و اقتصادی و فراهم کردن شرایط مسالمت­آمیز برای پیوند هویت قومی با هویت ملی، قابل تحقق است. در پژوهش حاضر از روش توصیفی و تحلیلی و چارچوب نظری پژوهش نیز رویکرد چندفرهنگی ویل کیملیکا است. ‎