اعتبارسنجی سندی روایت «الاسلام یعلو و لایعلی علیه» با تکیه بر منابع

نویسندگان

1 دانش‌آموختۀ سطح 4، رشته تفسیر تطبیقی، مؤسسۀ آموزش عالی حوزوی رفیعة المصطفی، تهران، ایران

2 دانشیار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران، (نویسنده مسئول)

doi
10.22052/hadith.2023.248740.1294
چکیده

 قاعدۀ نفی سبیل بر بسیاری از قواعد فقهی حاکم بوده و بسیاری از روابط فردی و اجتماعی و حتی رابطۀ دولت اسلامی با دولت‌های غیراسلامی در زمینه‌های مختلف فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و... را تحت‌ پوشش قرار می‌دهد. برای اثبات این قاعده، ادلۀ فراوانی اقامه شده است. مهم‌ترین مبنای روایی این قاعده، روایت «الْإِسْلَامُ یَعْلُو وَلَا یُعْلَى عَلَیْهِ» است که از مراسیل شیخ صدوق می‌باشد. پذیرش این روایت ازنظر سندی، نزد برخی مشروط به پذیرش مراسیل شیخ صدوق به‌عنوان مسانید و نزد برخی دیگر که قائل به پذیرش مراسیل شیخ‌ صدوق نیستند، متکی بر عمل اصحاب است که آن را جبران‌کنندۀ ضعف سند می‌دانند. بعضی دیگر نیز با ارائۀ راه‌حل‌هایی سعی در اثبات حجیت سندی این روایت داشته‌اند. به نظر می‌رسد هیچ‌یک از این امور مفید فایده نبوده و نمی‌تواند حجیت سندی روایت را اثبات کند؛ هرچند مفاد روایت را ازطریق عقل که از دیگر منابع استنباط است، به‌راحتی می‌توان اثبات کرد. ضرورت این پژوهش ازآن‌روست که نشان می‌دهد حجیت سندی روایات حتی دربارۀ قواعد بسیار مهم و کاربردی مانند قاعدۀ نفی سبیل تابع اصول شناخته‌شده است که در صورت فقدان آن‌ها نمی‌توان روایات را حجت دانست. این پژوهش که به روش توصیفی‌تحلیلی است، درصدد بیان اعتبارسنجی سندی روایت «الاسلام یعلو و لایعلی علیه» است.