خودیاری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: مطالعه موردی گروههای مقاومت اسلامی در خاورمیانه
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران
2 گروه علوم سیاسی واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران(نویسنده مسئول)
3 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل واحد شهرضا
doi
چکیده
مقاله حاضر به بررسی و مطالعه جایگاه نیروهای مقاومت اسلامی در سیاست ج.ا.ایران در خاورمیانه میپردازد. سئوال اصلی مقاله بدین قرار است: گروههای مقاومت اسلامی چه نقشی در سیاست خارجی ج. ا. ایران در منطقه خاورمیانه ایفا میکنند؟ فرضیهای که مطرح میشود این است: استفاده از گروههای مقاومت اسلامی توسط ج. ا. ایران را باید در چارچوب اصل خودیاری در نظر گرفت که سیاست خارجی ج. ا. ایران در قبال همسایگان خود و کشورهای خاورمیانه دنبال میکند. نتایج تحقیق نشان میدهد که اولاً جمهوری اسلامی ایران، سیاست خودیاری را با توجه به اقتضائات ایدئولوژیک، ژئوپلیتیک و امنیتی خود به کار میگرد و ج. ا. ایران، در راستای اهداف فراملی خود، حمایت از گروههای مقاومت اسلامی را در اولویت سیاست منظقهای خود قرار داده است. در پژوهش حاضر، روش تحقیق، روش کیفی از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و دادههای مورد بحث از طریق منابع کتابخانهای و به شکل فیشبرداری جمعآوری شدهاند.