خودیاری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: مطالعه موردی گروه‌های مقاومت اسلامی در خاورمیانه

نویسندگان

1 گروه علوم سیاسی واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران

2 گروه علوم سیاسی واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران(نویسنده مسئول)

3 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل واحد شهرضا

doi
چکیده

مقاله‏ حاضر به بررسی و مطالعه‏ جایگاه نیروهای مقاومت اسلامی در سیاست ج.ا.ایران در خاورمیانه می‏پردازد. سئوال اصلی مقاله بدین قرار است: گروه‌های مقاومت اسلامی   چه نقشی در سیاست خارجی ج. ا. ایران در منطقه‏ خاورمیانه ایفا می‏کنند؟ فرضیه‏ای که مطرح می‏شود این است: استفاده از گروه‌های مقاومت اسلامی   توسط ج. ا. ایران را باید در چارچوب اصل خودیاری در نظر گرفت که سیاست خارجی ج. ا. ایران در قبال همسایگان خود و کشورهای خاورمیانه دنبال می‏کند. نتایج تحقیق نشان می‏دهد که اولاً جمهوری اسلامی ایران، سیاست خودیاری را با توجه به اقتضائات ایدئولوژیک، ژئوپلیتیک و امنیتی خود به کار می‏گرد و ج. ا. ایران، در راستای اهداف فراملی خود، حمایت از گروه‌های مقاومت اسلامی را در اولویت سیاست منظقه‌ای خود قرار داده است. در پژوهش حاضر، روش تحقیق، روش کیفی از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و داده‏های مورد بحث از طریق منابع کتابخانه‏ای و به شکل فیش‏برداری جمع‏آوری شده‏اند.