فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف از انجام این پژوهش شناسایی تأثیر اجرای برنامه «فلسفه برای کودکان» به کمک فناوری‌های آموزشی در بهبود خوش‌بینی تحصیلی و انگیزش پیشرفت در بین دانش‌آموزان پسر بود. روش: روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح گروه کنترل نابرابر بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش‌آموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهر همدان تشکیل می‌دادند که از این جامعه، 32 دانش‌آموز از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای به‌صورت تصادفی در گروه‌های آزمایش (16 دانش‌آموز) و کنترل (16 دانش‌آموز) قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه خوش‌بینی تحصیلی اسچننموران و پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس استفاده گردید. پژوهشگران به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده کردند. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری بین 2 گروه بر روی نمرات تعدیل‌شده متغیرهای پژوهش حاکی از آن بود که هر چهار آماره یعنی اثر پیلایی (001/0p <، 95/44=F)، لامبدای ویلکز (001/0p <، 95/44=F)، اثر هتلینگ (001/0p <، 95/44=F) و بزرگ‌ترین ریشه روی (001/0p <، 95/44=F)، معنادار بودند. بدین‌ترتیب مشخص گردید که ترکیب خطی متغیرهای وابسته پس از تعدیل تفاوت‌های اولیه، از متغیرهای مستقل تأثیر پذیرفته‌اند؛ همچنین با فرض همراه کردن متغیر پیش‌آزمون بین میانگین نمرات انگیزش پیشرفت دو گروه در مرحله پس‌آزمون تفاوت معنادار وجود دارد (001/p <)؛ در مجموع نتایج تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد که برنامه فلسفه برای کودکان با کمک فناوری‌های آموزشی در بهبود خوش‌بینی تحصیلی و انگیزش پیشرفت دانش‌آموزان تأثیر معنادار دارد (05/0p <). نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد، می‌توان از برنامه فلسفه برای کودکان به کمک فناوری‌های آموزشی، به‌منظور یک روش مداخله‌ای مؤثر جهت افزایش خوش‌بینی تحصیلی و انگیزش پیشرفت دانش‌آموزان سود جست.