تاریخگذاری روایت «النساء نواقص العقول» در خطبۀ 80 نهج البلاغه
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسیارشد علوم قرآن و حدیث، گروه الهیات، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 استادیار، گروه الهیات، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران (نویسنده مسئول)/
doi
10.22052/hadith.2022.246554.1215چکیده
روایت نقصان عقل زنان در نهج البلاغه یکی موضوعات چالشبرانگیز در روایات زنان است که شایسته است ازطریق روشهای نوین حدیثپژوهی آن را بازخوانی نمود. این مقاله با روش تحلیلیتوصیفی و براساس تاریخگذاری اسناد و متن و تعیین حلقۀ مشترک و ترسیم شبکۀ اسناد انجام شده است. بنابر یافتههای پژوهش، این روایت پیش از ورود در نهج البلاغه در منابع روایی اهلسنت به گستردگی وجود داشته و از نیمۀ اول قرن دوم در مدینه توسط یزید بن عبدالله بن الهاد از راویان اهلسنت مطرح گردیده و تا قرن سوم در مناطق کوفه، بغداد و مصر با متون متفاوت و بسط متن، بازتاب یافته است. همین مضمون بدون سند با دو تحریر متفاوت به منابع روایی شیعه راه یافته است. در تحریر اول، متنِ اهلسنت را تداعی میکند و تحریر دوم متن نهج البلاغه است که با نام عایشه جمع گردیده است. پیشتر از نهج البلاغه این متن در قرن سوم در المسترشد طبری شیعی با عنوان «بعد از جنگ نهروان» بهشکل ادراج آمده است. بهنظر میرسد متن نهج البلاغه تقطیع سید رضی از متن المسترشد است که با اضافاتی در حکم یک خطبۀ مستقل در مذمت عایشه بعد از جنگ جمل عنوان یافته است. با این توصیف، پیشتر در کتابهایی که در تاریخ جنگ جمل نیز نگارش شده و مربوط به قرن اول تا سوم بودهاند، به این روایت هیچ اشارهای نشده است و لذا این روایت در متون شیعه تاریخ ظهور متأخری را در قرن سوم هجری نشان میدهد.