استراتژی سیاسی ـ امنیتی ایران در خلیج فارس (2020ـ2018)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه روابط بین الملل دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز،ایران
2 استادیارگروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشکده حقوق ،علوم سیاسی و الهیات،واحدتبریز،دانشگاه آزاداسلامی،تبریز،ایران
3 استادیارگروه علوم سیاسی ،دانشگاه جامع امام حسین،تهران،ایران
doi
چکیده
مقاله حاضر به بررسی و مطالعه استراتژی سیاسی ـ امنیتی ایران در خلیج فارس در فاصله سالهای 2018 تا 2020 میپردازد. سئوال اصلی مقاله این است: استراتژی سیاسی ـ امنیتی ایران در دوره نامبرده تحت تاثیر چه عواملی شکل گرفته است؟ فرضیه این مقاله بدین قرار است: استراتژی سیاسی ـ امنیتی ایران در خلیج فارس در سالهای 2018 تا 2020، واکنشی به سازوکار فشار حداکثری آمریکا و خروج این کشور از برجام بوده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که بهرغم تلاش ایران در دور نخست ریاست جمهوری روحانی برای ارتقای سیاست تعاملگرایانه با جهان و همکاری با کشورهای خلیج فارس، به علت تنش جدید با آمریکا، ایران استراتژی بازدارندگی نامتقارن را نیز در پیش گرفت تا بدین طریق سیاستهای تهاجمی و خصمانه آمریکا را خنثی کند. روش تحقیق در این مقاله، روش کیفی و به شیوه توصیفی و تحلیلی میباشد و دادههای مقاله از منابع کتابخانهای و به صورت فیشبرداری گردآوری شدهاند.
