امکان سنجی بهینهسازی مصرف سوختهای فسیلی در ایران با رویکرد سرمایه اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی : 4697-19395، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی واحد تهران جنوب ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
3 استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،(نویسنده مسئول)
doi
چکیده
گستردگی و تنوع منابع نفت و گاز از یک سو و پایین بودن قیمت حاملهای انرژی در کشور، ایران را به یکی از بالاترین مصرف کنندگان سوختهای فسیلی بدل کرده است براین اساس رویکردها و سیاست های مختلفی جهت کاهش این امر ارائه شده است که یکی از آنها تکیه بر سرمایه اجتماعی است. بنابراین سئوال اصلی تحقیق این است که تا چه میزان می توان از سرمایه اجتماعی در بهینهسازی سوخت های فسیلی استفاده کرد؟ فرضیه اصلی مقاله این است که به واسطه سرمایه اجتماعی کافی در حوزه اعتماد، همیاری اجتماعی و تشکل های مردمی(اگرچه کمتر اعتقادی به این امر وجود دارد) می توان از ظرفیت های شاخصه های سرمایه اجتماعی برای بهینهسازی مصرف سوخت استفاده کرد. نتایج تحقیق نشان می دهد که براساس داده های میدانی شاخص اعتماد افقی(اعتماد مردم به مردم) در میان ایرانیان نسبتا قوی است و همیاری اجتماعی بالایی نیز در بحران های مختلف از خود نشان داده اند. در عین حال اگرچه ایرانیها باور چندانی به تشکل های مردمی نشان نداده اند اما عضویت در گروه ها و هیات های مذهبی می تواند این امر را جبران کند. روش تحقیق در این مقاله کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی است و داده ها بصورت کتابخانه ای و از طریق فیش برداری گردآوری شده است.