بررسی کارکرد فضاهای عمومی شهری و نقش آن در توسعۀ پایدار اجتماعی (مورد مطالعه: شهر بوکان)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی

2 دانشیار و عضو هیئت علمی گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی

3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی

doi
10.22059/jrd.2015.58435
چکیده

امروزه فضاهای عمومی می‌توانند شکل‌دهندۀ تعاملات و مناسبات اجتماعی باشند و زمینۀ دستیابی به توسعۀ پایدار اجتماعی در شهرها را فراهم کنند. پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش اصلی است که کارکرد فضاهای عمومی شهری با توجه به ابعاد و شاخص­های آن چگونه است؟ و تأثیرگذاری آن بر فرایند توسعۀ پایدار اجتماعی در شهر بوکان به چه صورت است؟ پژوهش از نوع پژوهش‌های شناختی است که به روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است. داده‌ها به روش مطالعات پیمایشی(پرسشنامه) جمع‌آوری شده است. جامعۀ آماری پژوهش، جمعیت شهر بوکان و نمونۀ آماری آن 400 نفر است که به صورت تصادفی انتخاب ‌شده­اند. برای تحلیل داده‌های پژوهش از آمارهای توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون و همبستگی جزیی استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان داد که ارزیابی متغیرهای فضاهای عمومی شهری ‌69% و توسعۀ پایدار اجتماعی 8/57%، دارای کارکرد متوسطی‌اند. رابطۀ بین متغیر عملکرد فضاهای عمومی با توسعۀ پایدار اجتماعی در سطح اطمینان 95‌% معنادار و شدت همبستگی ضعیف است؛ بنابراین ایجاد و تقویت کارکرد فضاهای عمومی در شهر بوکان می‌تواند به ایجاد فرصت‌های مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی منجر شود و زمینۀ توسعۀ پایدار اجتماعی را فراهم کند.