تأثیر نظریۀ تعویض سند در تصحیح روایات من لا یحضره الفقیه و تهذیب الاحکام و الاستبصار
نویسندگان
1 دانشیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22052/hadith.2023.253171.1361چکیده
عالمان و محدثان امامیه بهویژه تا قرن هفتم هجری قبل از مرحوم سید بن طاووس و مرحوم علامه، بیش از آنکه به خبر ثقه توجه نمایند، به خبر موثوقبه پرداختهاند و وثوق به صدور از ناحیۀ معصوم بیشتر مورد توجه بوده است تا وثوق به ناقل؛ لذا علمای امامیه بهویژه قدمای آنان برخلاف عامه که از همان ابتدا احادیث را با توجه به وضعیت راوی بنا بر نظر خود دستهبندی کرده بودند، در تدوین روایات در کتب خود احادیث را اینچنین تنظیم مینمودهاند. لذا ضعف یا جهالت بعضی از راویان یا ارسال در سند یا قطع سند و یا اشکالاتی از این قبیل را موجب غیرمعتبر شدن روایات خود ندانسته و آنها را در کتب روایی خود ذکر کردهاند. در این میان جمعی از علما تلاش نمودهاند احادیثی را که دچار ضعف و اشکالاتی اینچنینی هستند، با روشهایی تصحیح نمایند. یکی از این روشها روش تعویض سند است که در این مقاله به آن پرداخته میشود.