سیاست و حکومت سعادت گرا در اندیشه فارابی و آیتالله خامنهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اندیشه سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا، ایران
2 دانشیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا ایران(نویسنده مسئول)
3 استادیار علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
سخن گفتن از جامعه سعادتگرا در نزد اندیشمندان سیاسی یکی از راههای پی بردن به انواع نظام سیاسی مطلوب در جوامع مختلف است. این موضوع در نزد اندیشمندان اسلامی که مسأله سعادت هم در قرآن و هم در سنت مطرح شده است، از اهمیت خاصی برخوردار است. پژوهش حاضر درصدد است تا به سیاست و حکومت سعادتگرا در اندیشه فارابی و آیتالله خامنهای بپردازد. فرضیه پژوهش حاضر این است که سیاست و حکومت سعادتگرا در اندیشه فارابی مبتنی بر وجود صفات و ملکات اخلاقی در نزد رهبران سیاسی و آحاد جامعه و در نزد آیتالله خامنهای بر نقش حکومت در تأمین نیازهای مادی و معنوی مردم استوار است. بر مبنای یافتههای پژوهش، رویکرد فارابی به سیاست و حکومت سعادتگرا تلاشی برای تأسیس نظام سیاسی مطلوب و آرمانی است که الگوی حکومت رسول الله (ص) را همراه با خرد یونانی در سر دارد و پشتوانهای فکری برای اندیشه ولایت فقیه محسوب میشود. اما الگوی مدنظر آیتالله خامنهای، در مرحله تأسیس نظام سیاسی و اقدامی برای ساختن تمدن نوین اسلامی در عصر حاضر است. حکومتی میتواند سعادتگرا باشد که نیازهای مادی و معنوی مردم را تأمین و از الگوی سکولاریسم غربی نیز مجزا باشد. سعادت پسینی و قصوی در اندیشه فارابی و حیات طیبه در زندگی دنیوی و اخروی در اندیشه آیتالله خامنهای محور سیاست سعادتگرا هستند. در پژوهش حاضر از روش توصیفی-تحلیلی و مراجعه به متون و آثار فارابی و بیانات آیتالله خامنهای استفاده شده است.