تأثیر مشارکت سیاسی بر امنیت ملی ایران در بازه زمانی (خرداد 1376 تا تیر 1384)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد تمام، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران(نویسنده مسئول)
doi
چکیده
هدف مقاله حاضر، بررسی تأثیر مشارکت سیاسی بر امنیت ملی ایران در بازه زمانی خرداد 1376 تا تیرماه 1384 است. دو مقوله امنیت ملی و مشارکت سیاسی از جمله مباحث مهمی هستند که توجه همه دولتها را به خود جلب کردهاند. امروزه امنیت ملی، یکی از ضرورتهای غیرقابل انکار حیات بشری است. در نظام حقوقی ج. ا. ایران نیز، مسأله امنیت ملی یکی از ضرورتهای اساسی نظام حقوقی کشور است. از این رو، ضوابط مختلفی در ارتباط با تحقق امنیت ملی پیش بینی شده است که یکی از این ضوابط بهرهگیری از مشارکت سیاسی است. سؤال اصلی تحقیق این است که، مشارکت سیاسی چه تاثیری بر امنیت ملی ایران از خرداد 1376 تا تیرماه 1384 داشته است؟ فرضیه اصلی مقاله این است که در دوره اصلاحات، توجه به شاخصهای مشارکت سیاسی از جمله آزادی احزاب، انجمنها، صنوف و شکلگیری رفتار مناسب جامعه در انجام انتخابات شوراها و تحقق آنها، در قوام و استحکام نظام سیاسی به افزایش امنیت ملی منجر شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که، یکی از موثرترین عوامل برقراری امنیت ملی، مشارکت در صحنههای گوناگون ملی است. مشارکت سیاسی و توجه به مولفههای آن، در واقع تجلی مشروعیت حاکمیت و ضامن ثبات و امنیت آن است، زیرا مشارکت سیاسی، میتواند به مثابه مناسبترین پشتوانه برای حل و فصل معضلات و بحرانهای سیاسی - اجتماعی و امنیتی مورد استفاده قرار گیرد، چیزی که دولت برآمده از انتخابات خرداد 1376 با توجه به مولفههای مشارکت سیاسی نشان داد، سازوکارهای مشارکت سیاسی، امنیت ملی را در ابعاد داخلی و خارجی، تضمین خواهد نمود. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی است که از طریق مطالعه منابع اسنادی و کتابخانهای نسبت به جمع آوری اطلاعات اقدام نموده است.