رابطه سطح آگاهی از مهارتهای زندگی با باورهای خودکارآمدی در دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه تربیت معلم تهران
4 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
هدف این پژوهش تعیین رابطه سطح آگاهی از مهارتهای زندگی با باورهای خودکارآمدی در دانشجویان بود. در این راستا 384 نفر از دانشجویان دانشگاه شـهید بهشتی با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامههای باورهای خودکارآمدی شرر (1982)، میزان آگاهی از مهارتهای زندگی احدی (1386) و اطلاعات جمعیتشناختی استفاده شد. نتایج در سطح 95 درصد اطمینان نشان داد که از میان ابعاد مهارتهای زندگی، مهارتهای خودآگاهی، ارتباطی، حل مسأله، تصمیمگیری، تفکر انتقادی و مقابله با استرس و از میان سطوح مهارتهای زندگی، سطح دانش و بکار بستن با خودکارآمدی دانشجویان رابطه معنادار دارد. اما بین مهارتهای همدلی، بین فردی، تفکر خلاق، مقابله با هیجانات و سطح فهم با خودکارآمدی دانشجویان رابطهای مشاهده نشد. همچنین از میان ابعاد مهارتهای زندگی تنها مهارتهای خودآگاهی، ارتباطی، تصمیمگیری، تفکر انتقادی و مقابله با استرس پیشبینیکنندههای خوبی برای خودکارآمدی بودند. از میان مشخصههای جمعیت شناختی، تأثیر سن به صورت مستقیم و محل زندگی، تأهل، دانشکده، مقطع تحصیلی و نمره کل مهارتهای زندگی به صورت تعاملی با خودکارآمدی معنادار بود.