بررسی رابطه ساختاری کارکرد خانواده و عزتنفس با پیشرفت تحصیلی در دختران دبیرستانی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات اصفهان
2 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
چکیده
خانواده به گونههای مختلف میتواند جهتگیری انگیزشی نوجوان را در راستای اهدافش متأثر سازد. ترک تحصیل، افت تحصیلی، گریز از مدرسه از جمله پدیدههایی است که توجه نظام آموزشی ـ تربیتی جامعه را به خود معطوف میسازد. به این لحاظ پژوهش حاضر با هدف تحلیل روابط ساختاری متغیرهای کارکرد خانواده و عزتنفس فرد با پیشرفت تحصیلی دختران نوجوان انجام گرفت. این مطالعه به روش پس رویدادی (علّی ـ مقایسهایی) در جامعهپژوهشی دانشآموزان دختر دبیرستانی شهر اصفهان در سال 88-87 و در نمونهای تصادفی به حجم360 نفر که به شیوه خوشهبندی چند مرحلهای انتخاب گردیدند انجام شد. کلیه آزمودنیها در دو گروه «با پیشرفت تحصیلی مستمر و دچار افت تحصیلی» قرار گرفته، و با دو مقیاس 1ـ عزتنفس الیس پوپ و 2ـ طرح ارزیابی خانواده (FAD) مورد پرسشگری قرار گرفتند. در نهایت رابطه متغیرهای اصلی پژوهش (کارکرد خانواده) و سایر متغیرهای زمینهای با هر یک از ابعاد عزتنفس، در هر یک از گروهها به تفکیک از طریق مدل رگرسیون چندگروهی متغیرهای پنهان مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از رابطه معنیدار کارکرد خانواده با هریک از ابعاد عزتنفس (تحصیلی، اجتماعی، خانوادگی، جسمانی) در هر دو گروه بود (05/0>P) که این ارتباط در گروه دارای افت تحصیلی بیانگر رابطه کارکرد ضعیف خانواده با عزتنفس پایین بود. همین طور متغیر سطح تـحصیلات والدین با ابـعاد عزتنفس تحصیلی، خانـوادگی و اجتماعـی (10/0>P) و با بعد عزتنفس جسمانی (05/0>P) ارتباط معنیداری داشت. از دیگر متغیرها، سن دانشآموز، رتبه تولد و تعداد فرزندان خانواده نیز در سطح ده درصد با متغیر عزتنفس ارتباط معنیدار داشتند. با تکیه بر این یافتهها میتوان دریافت، نوجوان برخوردار از حمایت خانوادگی مطلوب از فرصت و امکانات بیشتری برای خودمختاری، خودبیانگری، خودآگاهی، خودگردانی و خودافزایی برخوردار بوده که این سازههای روانشناختی بر انگیزش و عملکرد تحصیلی فرد تاثیر می گذارد.