کشمکش های گفتمانی رئالیسم و ایده آلیسم در نقاشی ایران معاصر: طرح رویکردی برای مطالعه تاریخ اجتماعی هنر ایران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه هنر تهران
doi
10.22059/jsal.2017.62255چکیده
برای نگارش تاریخ هنر معاصر نمیتوان به زندگینامهنگاری هنرمندان و تاریخنگاری رویدادهای هنر و مطالعة نوعشناسانه و سبکشناسانة آثار هنری اکتفا کرد، بلکه باید پرسید چگونه تاریخِ رویدادها شکل میگیرد و سبکها پدید میآیند؟ چگونه نظامهای قدرت فراز و فرود جریانهای هنری را جهت میدهند؟ در مقالة حاضر این پرسش دنبال میشود که تقابل ایدئالیسم صاحبان قدرت و رئالیسم حاشیهنشینان قدرت بهعنوان تقابل ساختاری به سبکها و جریانهای هنری ایران شکل دادهاند؟ البته منظور از رئالیسم بازنمایی واقعنمایانه و طبیعتنمایانه و تقلیل آن به سبکهای محدود در تاریخ هنر نیست، بلکه منظور مواجهة تجربی و عملی با جهان است؛ از همین رو در رویارویی با ایدئالیسم قرار دارد که مواجهة استعلایی و نمادی با جهان است. در این مقاله برای مطالعة فراز و فرود جریانهای هنری ایران به مطالعة ظهور و گسترش طبقة متوسط و کشمکشهای طبقة متوسط جدید و قدیم و هژمونیک شدن ارزشهای این طبقات در تاریخ تحولات اجتماعی پرداخته شد. در نهایت پنج دورة پرفرازونشیب تحت عنوان شکلگیری رئالیسم در دوران مشروطه، افول رئالیسم در برابر ایدئالیسم تاریخگرا و اصالتگرای پهلوی، حیات کوتاه رئالیسم انقلابی، افول رئالیسم در برابر ایدئالیسم مذهبی پس از انقلاب و بازگشت دوبارة رئالیسم انتقادی مورد مطالعه قرار گرفت.