فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی گرایش و اجتناب از بحث و استدلال دانشجویان و رابطه آن با ویژگی‌های شخصیتی و سبک‌های شناختی انجام شده است. با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای 289 دانشجوی دوره کارشناسی از گروه‌های تحصیلی هنر، علوم پایه و حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه مازندران انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مقیاس انداز‌ه‌گیری گرایش و اجتناب از بـحث و استدلال، مقیاس پنج عامل بزرگ شخصیت و مـقیاس سبک‌های شـناختی A-E جمع‌آوری گردید. تحلیل واریانس نشان داد بین میانگین نمرات دانشجویان گروه‌های تحصیلی مورد مطالعه در گرایش و اجتناب از بحث و استدلال تفاوتی وجود ندارد و بین سبک‌های شناختی جذب­کننده و کاوش­کننده با گرایش و اجتناب از بحث و استدلال نیز همبستگی مشاهده نگردید. از میان پنج عامل بزرگ شخصیت، برون‌گرایی و گشودگی به ترتیب همبستگی 25/0 و 26/0 را با گرایش به بحث و استدلال نشان دادند. ویژگی شخصیتی با وجدان بودن همبستگی 12/0 را با گرایش به بحث و استدلال و 12/0- را با اجتناب از بحث و استدلال نشان داده است و بین روان رنجورخویی و برون‌گرایی به ترتیب با اجتناب از بحث و استدلال همبستگی 17/0 و 15/0- مشاهده گردید. تحلیل رگرسیون نشان داد که از میان متغیرهای مورد مطالعه فقط دو صفت شخصیتی برون‌گرایی و گشودگی می‌توانند تا حدی تغییرات در گرایش به بحث و استدلال را تبیین نمایند و این نمایانگر آن است ویژگی­هایی چون معاشرتی بودن، ابراز وجود و قاطعیت و گشودگی نسبت به تجربه­های جدید می­توانند در تبیین گرایش به بحث و استدلال دخالت داشته باشد.