بررسی فراوانی عفونت های بیمارستانی یک بیمارستان آموزشی در دامغان بین سالهای 1390 تا 1394: یک مطالعه مقطعی
نویسندگان
1 کارشناس ،گروه بهداشت محیط،دانشکده بهداشت دامغان، دانشگاه علوم پزشکی سمنان ،ایران
2 دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی سمنان
3 دانشیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان
doi
10.22038/jreh.2021.56388.1412چکیده
چکیده:مقدمه: ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ، ﻛﺎﺭﺑﺮﺩ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻱ ﻭﺳﻴﻊ ﺍﻟﻄﻴﻒ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻛﺎﺗﺘﺮﻫﺎﻱ ﻋﺮﻭﻗﻲ، ﺍﺩﺭﺍﺭﻱ ﻭ ﺷﺎﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﻐﺰﻱ ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ، ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﻭﺯ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ که امکان حذف کامل این عفونت ها در حال حاضر در هیج جایی از دنیا وجود ندارد ولی بدون تردید موثرترین، کم هزینه ترین و مطلوب ترین روش مبارزه با عفونت در هر زمان و مکان، جلوگیری از بروز آن است. در این تحقیق، با توجه به اهمیت موضوع و عدم انجام مطالعاتی در این باره، به بررسی شیوع عفونت های بیمارستانی بیمارستان ولایت دامغان پرداخته ایم.روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی از نوع مقطعی می باشد که بین سالهای 1390 تا 1394 در بیمارستان ولایت شهرستان دامغان انجام شد.بدین صورت که پس از مراجعه به بیمارستان ولایت و بررسی پرونده ی همه ی بیماران، افراد مبتلا به عفونت بیمارستانی شناسایی شده و اطلاعات حاصل توسط نرم افزار آماری spss تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: در مطالعه حاضر از میان 34663 بیمار بستری شده، 116 مورد مبتلا به عفونت بیمارستانی شناسایی میزان شایع ترین متغیرها از لحاظ سال تشخیص، سال 93(27.6%)؛ فصل تشخیص، پاییز(27.27%)؛ بخش جراحی(32.8%)؛ نوع عفونت، تنفسی(39.7%)بود.بحث و نتیجه گیری: مرور ساده ی مستندات مطالعه شده در این بررسی نشان میدهد که میزان شیوع انواع عفونتهای بیمارستانی در ایران نسبتاً بالاست. از این رو تدوین برنامه های کنترلی و آموزشی مناسب و مبتنی بر شواهد جهت کاهش میزان شیوع عفونتهای بیمارستانی در ایران بایستی مدنظر سیاستگذاران امر قرار گیرد.نوع مقاله: پژوهشیکلید واژه ها: عفونت بیمارستانی، بیمارستان، ایمنی