تطبیق قاعده فقهی تنفیر از دین در عرصه سیاست داخلی و خارجی حکومت اسلامی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران، نویسنده مسئول،

3 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیق قاعده فقهی تنفیر از دین در عرصه سیاست داخلی و خارجی است. بدین معنا که اعمال و کارکرد حکومت به چه نحوی باید باشد که در عرصه سیاست داخلی و خارجی باعث رویگردانی از دین اسلام نشود. سؤال قابل طرح این است: مؤلفه­های قاعده فقهی تنفیر از دین در عرصه سیاست داخلی و خارجی شامل چه مواردی است؟ پاسخی که می­توان به این سؤال داد این است: مفاد قاعده «حرمت تنفیر از دین» محدوده وسیعی از احکام الزامی و غیرالزامی، از عرصه­های فردی و اجتماعی، سیاسی و نظامی، اقتصادی و قضائی را شامل می­شود و هرچه موجب تنفیر از دین شود را حرام می­داند. نتیجه­ای که از این بحث گرفته می­شود این است که کارکرد حکومت اسلامی به عنوان نماینده و مجری احکام اسلامی نباید به نحوی باشد که باعث تنفیر از دین و رویگردانی از آن در داخل و خارج از مرزهای نظام اسلامی باشد. در خارج از مرزهای اسلامی، اصل احترام به تعهدات و قراردادها، رابطه مسالمت­آمیز و مبتنی بر احترام با جنگ زدگان، اسراء و آسیب­دیدگان جنگی از جمله رویکردهایی است که می­تواند بهره­گیری از قاعده فقهی مزبور را به ما نشان دهد. روش مورد استفاده در پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی  و بهره­گیری از آراء و منابع فقهی است.