بررسی نقش مولفه های حکمرانی در رشد اقتصادی در ایران: ثبات سیاسی و کنترل فساد در دولت‌های نهم و یازدهم

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران،

3 استاد گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر به این سؤال می پردازد که آیا از منظر شاخص ثبات سیاسی و کنترل فساد دولت احمدی نژاد و روحانی توانستند الگوی حکمرانی مطلوب را محقق سازند؟ بررسی ارقام منتشر شده از سوی بانک جهانی در دو  مولفه ثبات سیاسی و کنترل فساد این الگو در دولت‌های  نهم(1385-1388) و یازدهم(1393-1396) نشان می‌دهد نمره عملکرد دولت‌های  احمدی نژاد و روحانی زیر خط صفر و میانگین جهانی بوده است. این پژوهش با مقایسه نمودار رشد اقتصادی (GDP) با روند تغییرات الگوی حکمرانی خوب، نشان می دهد ارتباط مستقیمی میان  دو مولفه ثبات سیاسی و کنترل فساد با رشد اقتصادی است؛ به طوری که بهبودی روند این 2  شاخص‌ در دولت یازدهم موجب بهبود شاخص رشد اقتصادی در ایران شده و کاهش این مولفه در سال پایانی دولت نخست روحانی(96) متاثر از کاهش نمره شاخص‌های ثبات سیاسی و کنترل فساد در الگوی حکمرانی خوب است. بنابراین الگوی حکمرانی خوب تحت تأثیر دو مولفه ثبات سیاسی و فساد سیاسی نقش مهمی در کاهش رشد اقتصادی در دولت روحانی و احمدی نژاد داشته است. روش مورد استفاده در پژوهش حاضر ترکیبی از روش کیفی و کمی است.