تأثیر ارزشیابی توصیفی بر پیشرفت تحصیلی و نگرش نسبت به مدرسه در دانشآموزان دوره ابتدایی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تبریز
2 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر ارزشیابی توصیفی بر پیشرفت تحصیلی و نگرش نسبت به مدرسه در دانشآموزان پایه چهارم ابتدایی شهرستان پیرانشهر صورت پذیرفته است. روش پژوهش، شبه تجربی است و جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پایه چهارم ابتدایی شهرستان پیرانشهر بوده که با روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای 132 نفر به عنوان نمونه پژوهش (44 نفر گروه آزمایشی و 88 نفر گروه کنترل) انتخاب گردید. ابزارهای جمعآوری اطلاعات، آزمون محقق ساخته پیشرفت تحصیلی و پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی در مدرسه میباشد که روایی و پایایی هر دو ابزار مورد تایید قرار گرفته است. برای تجزیه وتحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) استفاده شده است. عمده ترین نتایج بیانگر آن است که بین پیشرفت تحصیلی دانشآموزان مشمول طرح ارزشیابی توصیفی و دانشآموزان عادی تفاوت معنیداری وجود دارد و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان این طرح بیش از دانشآموزان مدارس عادی بوده در ضمن نگرش نسبت به مدرسه در بین دوگروه تفاوت معنیداری داشته، بدین صورت که دانشآموزان مشمول طرح ارزشیابی توصیفی نگرش مطلوبتری نسبت به مدرسه داشتهاند.
