اثرات ریسکهای اجتماعی بر نشاط اجتماعی زنان
نویسندگان
1 دانشیار جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrd.2013.35615چکیده
در مقاله حاضر، آثار ریسکهای اجتماعی بر میزان نشاط اجتماعی زنان شهری و روستایی دلیجان بررسی شده است. جمعیت نمونه پژوهش، 700 نفر از زنان (49-15 ساله) هشت منطقه شهرستان دلیجان و شش روستای تابعه آن (دهستان جوشق) بوده و اطلاعات حاصله با استفاده از فن پیمایش و تکمیل پرسشنامه گردآوری شده است. بر اساس یافتههای پژوهش، میزان نشاط زنان مورد بررسی، بر حسب متغیرهای زمینهای و خانوادگی تغییر یافته است. از میان ریسکهای اجتماعی مورد بررسی، شامل گرایش و اقدام به خودکشی، طلاق و خشونتهای خانوادگی، و دیررسی ازدواج، سطح تأثیر دیررسی ازدواج بر نشاط زنان، کاملاً معنادار بوده است. این تأثیر به طور خاص در مناطق روستایی بیشتر و واضحتر بوده است. این تصور که مشارکت زنان در فعالیتهای بیرون از خانه و گسترش دامنه انتخاب آنها، بر میزان نشاط ایشان میافزاید، مورد تأیید قرار نگرفت که به احتمال بسیار زیاد، حضور متغیرهای فردی و اجتماعی دیگر مانند هزینهها و دشواریهای ناشی از پذیرش نقشهای جدید و دیررسی ازدواج، جهت این موضوع را تبیین میکند. بر اساس یافتههای تحلیلی، در مناطق شهری، مقوله بیگانگی اجتماعی و در مناطق روستایی، احساس امنیت اجتماعی، بیشترین تأثیر را در نشاط زنان داشته است.