شاخص کاربردی برای ارزیابی سیاستهای ارتقای آموزش و آزمون رانندگی در ایران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، پژوهشگاه حمل و نقل طراحان پارسه، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2022.336613.2592چکیده
یکی از مهمترین گامها در کاهش تصادفات رانندگی آموزشهای پیش از أخذ گواهینامه رانندگی، و نوع ارزیابی در اعطای گواهینامه میباشد. بهمنظور ارتقای فرآیند آموزش و اعطای گواهینامه سیاستهای مختلفی در نقاط دنیا اجرا شده است و سالانه روشهای نوینتری نیز اضافه میگردد، اما اولویتبندی نادرست انجام اقدامات با توجه به محدودیتهایی که همواره وجود دارند میتواند مانع از تأثیر کارا و مناسب این اقدامات باشد. در این پژوهش با هدف اولویت بندی صحیح و تخصیص بودجه مناسب 12 مورد از پربازدهترین این شیوههای اصلاح و بهبود شناسایی گردید و با توجه به 5 معیار بودجه، زیرساختهای ضروری، زمان، هزینه و نیروی انسانی موردنیاز، یک شاخص تصمیمگیری ارائه گردید که در آن با استفاده از پارامتر سودمندی، ارزیابی هر یک از سیاستها صورت پذیرفت. بررسی گزینهها در شاخص پیشنهادی نشان داد سیاستهای ارزیابی آموزشگاهها بر اساس سیستم امتیازدهی، توسعه 10 برنامه کاربردی آموزش رانندگی و اضافه شدن ارزیابی روانی متقاضیان به آزمون گواهینامه بیشترین امتیاز را کسب نمودند. از نتایج این پژوهش میتوان در تعیین معیارها و همچنین ارزیابی گزینههای اجرایی آموزش و آزمون گواهینامه رانندگی بخصوص در شرایط کمبود بودجه استفاده نمود.