ارائه مدل تأثیر هوش هیجانی بر عملکرد ورزشی با نقش میانجی هوش معنوی در ورزشکاران

نویسندگان

1 دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه ارومیه

2 استادیار مدیریت و برنامه‌ریزی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران

3 استادیار، گروه رفتار حرکتی ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

doi
10.22034/jsmk.2026.68735.1176
چکیده

علاوه بر توانایی‌های جسمانی، توان‌مندی و ویژگی‌های شخصیتی نیز می‌توانند از عوامل مؤثر بر عملکرد ورزشی باشند. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل تأثیر هوش هیجانی بر عملکرد ورزشی با نقش میانجی هوش معنوی ورزشکاران شرکت‌کننده در بیست و هفتمین المپیاد فرهنگی-ورزشی دانشگاه فنی و حرفه‌ای انجام شد. این تحقیق از نوع کاربردی، کمی و توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل پسران دانشجوی شرکت‌کننده در بیست و هفتمین المپیاد فرهنگی-ورزشی دانشگاه فنی و حرفه‌ای در سال 1402 بودند که تعداد آن‌ها با توجه به استعلام از کمیته برگزاری، 1200 نفر بود که 291 نفر از آنان با توجه به فرمول کوکران و به صورت تصادفی دردسترس انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه هوش معنوی امونز (2000)، هوش هیجانی شرینز (1998) و عملکرد ورزشی چاربونیو (2001) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون مدل‌سازی معادلات ساختاری و آزمون اثر غیر مستقیم بوت‌استرپ در سطح معنی‌داری 05/0 و در نرم‌افزار smart PLS3.1.1 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که هوش معنوی (001/0=p) و هوش هیجانی (001/0=p) بر عملکرد ورزشی تأثیر مثبت و معنی‌داری دارند و هوش هیجانی تأثیر مثبت و معنی‌داری بر هوش معنوی دارد (001/0=p). همچنین هوش معنوی نقش میانجی را در تأثیر هوش هیجانی بر عملکرد ورزشی ایفا می‌کند (001/0=p). بنابراین ورزشکارانی که از هوش بالایی برخوردارند و بر توانایی‌ها و مهارت‌های خود شناخت بیشتری دارند، می‌توانند عملکرد ورزشی بهتری داشته باشند.