ملاکهای عالمان شیعی در تدوین کتب ادعیه
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تربیت مدرس.تهران ایران
2 دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تربیت مدرس.تهران .ایران
3 دانشیار تربیت مدرس.تهران ایران
doi
10.22052/hadith.2021.111279چکیده
کتابهای ادعیۀ مقبول امامیه، برترین کتب دعا و حاوی دعاهایی منقول از معصومینk است. این ادعیه اعتقاد داعی را محکم کرده، به وی سعادت و آرامش روان میبخشد اما تفوقطلبی مدعیان سیروسلوک، راحتطلبی و کمحوصلگی جویندگان دعا، سبب رواج انواع دعاهای برساخته گشته؛ در این شرایط، شناخت سره از ناسره ضروری است. متقدمان ملاک صحت دعا را وثوق و اعتماد به صدور آن از معصومR میدانستند که از راه تحلیل فهرستی و روش کتاب شناسانه، بر اساس قراینی مانند وجود و تکرار روایت در بسیاری از اصول اربعمائه با چند نقل در مطمئنترین نسخه، برایشان احراز میشد و با اعتماد به نسخه، ادعیه را در مجموعههای خویش گردآوری کردند. مؤلفان متأخر نیز ادعیهای را که منبع مورد اعتماد داشت، بدون کموزیاد کردن، تنها با تبویب جدید، در مجموعههایشان نوشتند. این تحقیق بر آن است با جستجو در کتب ادعیۀ امامیه، تهیۀ مستندات از طریق کتابخانهای با تحلیل، نقد و ارزیابی کتابها، معیار مؤلفین کتب ادعیه را بیان کرده و اثبات کند ایشان غیر فرمایش معصومینk را ننوشتهاند تا هر طالبی با اطمینان خاطر از این کتب بهره برد و به اهداف والای دعا کردن برسد.