بررسی نهادگرایی موانع ساختاری شکل گیری احزاب در ایران و آمریکا
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و حقوق، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران(نویسنده مسئول)
2 استاد مدعو، گروه حقوق بین الملل، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی امارات متحده عربی(دانشیار گروه روابط بین الملل،واحد تهران، دانشگاه تهران، تهران، ایران)
3 دانشجوی دکتری تخصصی،گروه حقوق عمومی،واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
doi
چکیده
این مقاله به دنبال بررسی موانع ساختاری شکل گیری احزاب در ایران و آمریکا بصورت تطبیقی می باشد. سئوال اصلی که این پژوهش بدنبال پاسخ به آن است این است که چه عوامل و مولفه هایی به عنوان موانع مشترک در شکل گیری احزاب در ایران و آمریکا محسوب می شوند؟ فرضیه تحقیق نیز براین اساس است که هر دو کشور دارای موانع ساختاری همچون ساختار انتخاباتی و حکومتی در شکل گیری احزاب می باشند اگرچه تفاوت های ساختاری میان آنها وجود دارد از زمان پیدایش جوامع دموکراتیک، احزاب جزء لاینفک تحلیلهای سیاسی قرار گرفته است. اما، برای تشکیل احزاب همواره موانعی پیش روی آنهاست. برای غلبه بر موانع، میبایست ابتدا آنها شناسایی شوند. این بررسی مبتنی بر نظریه نهادگرایی سیاسی است.یافتههای این مطالعه نشان میدهد که «شورای انتخاباتی»، «انتخابات اولیه» و «ساختار روانشناختی» از اصلیترین موانع احزاب در آمریکا است. در ایران نیز، این موانع شامل «ساختار مطلقه قدرت»، «ناهماهنگی میان توسعه سیاسی و اقتصادی»، «فرامایشی بودن احزاب»، «ضعف جامعه مدنی»، و «گروههای ذینفوذ»، میشود. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی است و داده ها بصورت کتابخانه ای و اینترنتی و به شیوه فیش برداری جمع آوری می شود.
