رابطهی بین دلبستگی به والدین و همسالان با جدایی روانشناختی دانشجویان دختر و پسر جدیدالورود
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین دلبستگی به پدر، مادر و همسالان و جدایی روانشناختی دانشجویان جدیدالورود دانشگاه تبریز با روش پیماشی انجام گرفت. برای این منظور 220 دانشجوی کارشناسی ترم اول با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامههای دلبستگی والدین و همسالان (آرمسدن و گرین برگ، 1987) و پرسشنامه جدایی روانشناختی (هافمن، 1984) را تکمیل کردند. برای ارزیابی روابط بین مقیاسهای فرعی دلبستگی والدین و همسالان (مؤلفهی اعتماد، ارتباط و بیگانگی) و خردهمقیاسهای جدایی روانشناختی (استقلال نگرشی، هیجانی، تعارضی وکنشی) از تحلیل همبستگی کانونیک بهره گرفته شد. نتایج تحلیل نشان داد که بعد استقلال هیجانی از مادر و استقلال تعارضی از پدر در بین دانشجویان دختر و پسر به طور معنادار متفاوت است. همچنین بین ارتـباط مثبت پـدر و جدایی روانشناختی دانشجویان دختر و پسر رابطهی مثبتی وجود دارد، اما ارتباط منفی مادر و همسالان با فقدان استقلال تعارضی والدین و استقلال نگرشی مادر در بین دانشجویان پسر همراه بود. نتایج دیگر حاکی از آن است که در بین دانشجویان دختر، بین اعتماد و بیتوجهی همسالان، ارتباط مثبت با پدر و اعتماد بالای او از یک طرف و فقدان استقلال تعارضی و کنشی مادر و استقلال نگرشی پدر از سوی دیگر رابطه معناداری مشاهده گردید.