بررسی تطبیقی نقش تغییرات ساختاری در شکلگیری تشکل های زنان در دوره پهلویها و جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی ، واحد یادگارامام خمینی (ره ) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران(نویسنده مسئول).
2 دانشجوی دکترای تاریخ (ایران دوره اسلامی )، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی (ره ) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران .
3 استادیار گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگارامام خمینی (ره ) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
این مقاله به بررسی جایگاه تغییرات ساختاری در شکل گیری تشکل های زنان در دوره پهلوی و انقلاب اسلامی می پردازد. فرضیه مقاله این است که با رویکرد تطبیقی، تغییرات ساختاری در دوره پهلوی به گزینشی و دولتی بودن تشکل های زنان منجر شده، درحالی که در جمهوری اسلامی امکان تنوع گفتمانی در شکل گیری تشکل های زنان مشهود است. نتایج تحقیق نشان می دهد پهلوی اول و دوم تلاش می کرد تا احزاب زنان را به سمت مولفه های غیرسیاسی و تحت هدایت معتمدین خود جهت دهی کند. به همین نسبت تشکل های زنانه در دوره پس انقلاب اسلامی از یک طرف در راستای آرمانها و ارزش های اسلامی بوده است و از طرف دیگر علاوه بر تشکل های رشد یافته در بستر گفتمان حاکم در کشور، از دل گفتمان های غیردولتی همچون سکولاریسم نیز ظهور کرده اند. بنابراین به دلیل فضای بازتر سیاسی در جمهوری اسلامی، برعکس دوران پهلوی، تشکل های زنان موفق شدند مناصب سیاسی و مدیریتی و حتی پست های نمایندگی مجلس و وزارتی را نیز بدست بیاورند. روش تحقیق در این مقاله کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها به شیوه کتابخانه ای و به شیوه فیش برداری جمع آوری شده است.