اثربخشی برنامه آموزشی کارکردهای اجرایی بر عملکرد حافظه کاری کلامی در دانش‌آموزان با آسیب بینایی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبائی

2 استاد گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبائی

3 استاد گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبائی

4 دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری، دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22084/j.psychogy.2020.20529.2064
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزشی کارکردهای اجرایی بر عملکرد حافظه کاری کلامی در دانش‌آموزان با آسیب بینایی انجام شد. روش: این پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری به‌همراه گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش‌آموزان با آسیب بینایی شهر تهران در سال تحصیلی 98-1399 تشکیل دادند. از این جامعه، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس 30 دانش‌آموز که ویژگی‌های لازم بر اساس ملاک‌های ورود را داشتند، انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جاگماری شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از خرده‌آمون های هوش وکسلر (حافظه ارقام و توالی حرف عدد) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 45 دقیقه‌ای و به‌صورت گروهی تحت آموزش قرار گرفت و گروه کنترل مداخله‌ای را دریافت نکردند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش کارکردهای اجرایی در گروه آزمایش موجب بهبود عملکرد حافظه شده است و این تأثیر در مرحله پیگیری یک‌ماهه پایدار بود (05/0p <). نتیجه‌گیری: توجه به نتایج به‌دست‌آمده از مطالعه حاضر می‌توان نتیجه‌گیری کرد که آموزش کارکردهای اجرایی می‌تواند به‌عنوان یک روش مداخله‌ای در بهبود عملکرد حافظه کاری کلامی دانش‌آموزان با آسیب بینایی استفاده شود.