بازتبیین کارکرد تقیه در روایات امامیه و نقش آن در استنباط
نویسندگان
1 دانشگاه امام صادق
doi
10.22052/12.2.2چکیده
تقیه یکی از راهبردهای زیستی مذهب امامیه در مقابل عامه، برای حفظ و استمرار مذهب بوده است. یکی از ابزارهای اعمال تقیه بیان مجموعه احکام و دستورات اعتقادی در قالب احادیثی مشابه با نظرات و آراء اهل سنت است. تا بدین جهت حساسیت آنها نسبت به راویان حدیث و پیروان اهل بیتk کمتر شود. لذا یکی از علل وجود اختلاف در مفاد دلالی احادیث موجود و منسوب به معصومینk، اعمال تقیه از طرف ایشان و بیان احادیثی در موافقت با آراء عامه بوده است. بر همین اساس ائمۀ معصومین نیز در پاسخ به چگونگی رفع اختلاف احادیث، اخذ به روایات مخالف عامه را جهت حل تعارض احادیث بیان کردهاند. در این نوشتار با روش توصیفیتحلیلی مجاری تحلیلی احادیث موافق عامه و نسبتیابی آنها با مقولۀ تقیه در قرائتی متفاوت مورد بازخوانی واقع میشود.
